اسامی افراد
اسامی جفرافیایی
اسامی سازمانها
اسامی همایشها
نظمیه ادارهای است که وظیفه آن حفظ امنیت شهر و استقرار نظم و تعقیب بزهکاران است و تابع وزارت کشور( وزارت داخله ) میباشد. این نهاد در نیروی انتظامی ادغام شد.(1) نام کامل اداره نظمیه ، اداره کل تشکیلات نظمیه مملکتی بود (5)
نظمیه چگونه متولد شد؟
زمانی که آقامحمدخان قاجار، تهران را دار الخلافه سرزمین ایران قرار داد قاسم خان دولو (قاجار) را با صد تفنگچی به کوتوالی (قلعه بانی) حکومت تهران گماشت.
در واقع قاسم خان دولو را نخستین رییس شهربانی تهران می دانند. در آن دوره انتظامات داخل تهران به عهده قراولخانه بود و قراولان عده ای از سربازان قشون بودند که زیرنظر مستقیم کلانتر انجام وظیفه می کردند. کلانتر از نظر موقعیت اجتماعی یک مقام کشوری محسوب می شد و به افرادی که زیر نظر کلانتر شهر یا کدخدایان محلات به کار اشتغال داشتند عناوین عسس (نگهبان)، شحنه (پاسبان شهر) و داروغه (حاکم نظامی) اطلاق می شد
آنچه امروزه پاسگاه یا کلانتری نامیده می شود در آن دوران با عنوان داروغه خانه مورد اشاره قرار می گرفت. میرشب، نیز یکی دیگر از مقامات کشوری بود که برای خود شأن و مقامی داشت به این ترتیب که وقتی کسی حق قانونی رفت و آمد در شهر را نداشت وظیفه میرشب حکم می کرد از طریق مامورانش افرادی را که بی دلیل در شهر تردد داشتند، دستگیر و بازجویی کنند.(2)
تأسیس اداره نظمیه كه آن را اداره نظمیه و امنیه و احتسابیه شهر «دارالخلافه» نام گذاردند در ربیع الثانی سال 1296 (122سال پیش)صورت گرفت و چهارصد پلیس پیاده و شصت پلیس سوار استخدام شدند و خانه یی در خیابان چراغ گاز (امیركبیر) اجاره شد تا تشكیلات اداره پلیس تهران در آن مستقر شود.(3)
در دوره ناصرالدین شاه اداره محابس و زندانهای کشور هم (به ویژه در پایتخت) در اختیار نظمیه قرار گرفت. شعبات و دوایر نظمیه، به تدریج علاوه بر تهران در برخی شهرهای مهم کشور نیز تشکیل شد که در مقیاسی کوچکتر همان وظایف نظمیه پایتخت را عهدهدار بودند. زندانهای عصر قاجار وضع اسفباری داشت و از نظر بهداشتی و نیز تغذیه دارای حداقل امکانات بود. دو نوع زندان در دوران ناصرالدین شاه و پس از آن قابل شناسایی است. قسم اول مختص زندانیان عادی بود که تحت عنوان انبار شناخته میشد و دیگری زندان قلعه بود که به مخالفان و محکومان سیاسی اختصاص داشت. ضمن اینکه متهمان سیاسی تا تعیین نهایی میزان مجازات، عمدتاً در منازل حکام محلی و متنفذان و غیره نگهداری میشدند.(3)
رئیسان نظمیه و شهربانی دوران قاجار(1)
کنت آنتوان دومونت فُرت
سید عبدالله خان انتظامالسلطنه
میرزا ابوتراب خان خواجهنوری (نظمالدوله)
میرزا عیسی خان وزیر
محمدکریم خان مختارالسلطنه (نیرالسلطنه، منظمالسلطنه، سردار منصور)
محمدابراهیم خان معاونالدوله
محمدعلی سردار افخم (آقابالاخان، معین نظام، وکیلالدوله)
فتحالله سعیدالسلطنه
اعظمالسلطنه
معتضد دیوان
عبدالحسین خان سالارالملک گروسی (سردار سالارالملک گروسی)
رضا بالا
یپرم خان ارمنی
مظفر اعلم (سالار مظفر، سردار انتصار)
سردار نظام (سردار شوکت)
قاسم پوروالی (قاسم والی یا سردار همایون)
کلنل یوهان کارل گوستاف وستداهل (Johan Carl Gustaf Westdahl)
امیرلشکر محمود انصاری (امیر اقتدار)
امیرکبیر و استقرار نظم در تهران
سابقه ایجاد تشکیلات نظمیه به شکل نوین (شهربانی) جهت تامین و حفظ امنیت، به اوایل دوره ناصری باز می گردد. نخستین صدراعظم ناصرالدین شاه میرزا تقی خان امیرکبیر چون به ارزش و اهمیت امنیت واقف بود قدم اول را در راه ایجاد و حفظ شهرها و راهها برداشت. نخستین اقدامش تاسیس “سازمان خفیه” بود.(3)
وی هنگام کار در سفارت امپراتوری عثمانی با ادارات دولتی و نحوه عملکردشان آشنا شده بود و زمانی که به صدارت رسید برای ایجاد نظم و تامین امنیت جانی و مالی در تهران دستور داد 40 قراولخانه در نقاط مختلف دارالخلافه دایر شود. وی همچنین برای هر قراولخانه، 12 نگهبان تعیین کرد. اما پس از وی با روی کار آمدن میرزاآقاخان نوری به دلیل طرز فکر ارتجاعی اش هیچ قدمی برای تامین امنیت مردم تهران برنداشت؛ بلکه همه کارهای امیرکبیر را نیز لوث نشان داد، اما با به قدرت رسیدن میرزاحسین سپهسالار (مشیرالدوله) دوباره اصلاحات مربوط به استقرار نظم از نو شروع شد.
وی برای نخستین بار کلمه نظمیه را به کار گرفت و اداره نظمیه را تشکیل داد و محمدعلی خان را که از محصلان دارالفنون و از فرنگ برگشته بود به ریاست نظمیه تهران گماشت، اما هیچ یک از ماموران و مردم اسم اداره نظمیه را نپذیرفتند و آن را اداره می خواندند و در کل کلمه اداره در اذهان مردم از نظمیه شروع و شناخته شد.(2)
ایجاد اداره پلیس
ناصرالدین شاه قاجار در سفرهایی كه به اروپا كرد تصمیم گرفت در ایران دست به اصلاحاتی بزند از جمله این موارد اندك، تأسیس نظمیه یا همان شهربانی به سبك اروپایی بود. ناصرالدین شاه در سفر دوم خود به اروپا و مشاهدة قوای پلیس و نظم و انضباطی كه در شهرهای اروپا برقرار كرده بود تصمیم گرفت در ایران نیز چنین تشكیلاتی را به وجود آورد.
از این رو از دولت اتریش برای بنیان نهادن اداره پلیس تهران، به شكل نوین و اروپایی درخواست كمك كرد. در پی این درخواست دولت اتریش هم پس از مدتی مطالعه یك نجیبزاده ایتالیایی را كه در امور پلیس دارای اطلاعاتی بود، به ناصرالدین شاه معرفی نمود.
«كنت آنتوان دمونت فورت» پس از ورود به تهران به بررسی وضع شهر پرداخت و ضمن گزارشی به ناصرالدین شاه اعلام كرد كه با چهارصد پلیس پیاده و شصت پلیس سوار میتواند امنیت شهر تهران را به نحو رضایت بخشی تأمین نماید. شاه با درخواست وی موافقت كرد...
پس از تدارك مقدمات كار روز 16 ذیقعده 1295 ق، نخستین تابلو نظمیه تهران نصب گردید. در تابلو،عبارت «اداره جلیله پلیس دارالخلافه و احتسابیه» نقش شده بود. ناصرالدین شاه در روز افتتاح اداره پلیس دارالخلافه شركت نمود و گشایش اداره پلیس و احتسابیه» رسمیت یافت و از همان روز مردم با واژه پلیس آشنا شدند و دیری نپائید كه كنت به لقب «نظمالممالك» ملقب و به منصب امیرتومانی (سرلشكری) مفتخر و به اخذ نشان و حمایل آن، ممتاز گردید. از نوشته تابلو چنین بر میآید كه تكالیف شهربانی و شهرداری در یك واحد تمركز داشته و كنت در بدایت كار هم رئیس پلیس یعنی شهربانی وهم رئیس احتسابیه یعنی شهردار تهران بوده است.
در سال 1296 ق كنت نظامنامهای را كه به كتابچه «قانون كنت» معروف شد، به شاه ارائه كرد. با تصویب این نظامنامه، دیری نگذشت كه اداره جلیله پلیس داراخلاقه و احتسابیه به «وزارت نظمیه» تبدیل گردید و صورت و قیافه تازهتری به خود گرفت و دارای دوایر و تشكیلات ثابتی گردید.
در آن زمان حقوق و مزایای نیروهای شهربانی كه گاه پرداخت آن ماهها به تعویق میافتاد ـ برای افسران جزء از ماهانه پنج تومان تجاوز نمیكرد و به افراد پلیس هم مقرری ماهیانه خیلی ناچیزی (پنج تا بیست قران) داده میشد.خیلی وقتها، پاسبانها و مأمورین رسمی انتظامی به جای انجام وظایف پلیسی، در دكان های قصابی و عطاری خود مشول كار بودند.
در دوران مشروطه، ریاست نظمیه را آقا بالاخان سردار (سردار افخم) عهده دار شد. بعد از سقوط تهران توسط آزادی خواهان یپرم خان ارمنی ریاست نظمیه شهر را برعهده گرفت تا سرانجام كه در سال 1291 ه.ش مستشاران سوئدی(وستداهل) بر سر كار آمدند، آنها نخستین مدرسه پلیس را در كنار ساختمان پلیس در میدان توپخانه دایر كردند اما در سال 1302 ه.ش به فرمان رضاخان به خدمت سوئدی ها در ایران پایان داده شد و سرهنگ محمد درگاهی، رییس نظمیه تهران و رییس كل تشكیلات نظمیه ایران شد و دو سال بعد، پهلوی اول، 10 پلیس را برای آموزش به خارج از كشور فرستاد.
برای اولین بار نظمیه از تهران به دیگر شهرها گسترش پیدا کرد و بدین ترتیب شهرهای قزوین، رشت، مشهد و تبریز نیز صاحب ادارات نظمیه شدند. اقدامات دیگر در نظمیه :
ایجاد آموزشگاه پلیس: دومین اقدام وستداهل به عنوان رئیس نظمیه و همکارانش پس از پاکسازی، تأسیس دو آموزشگاه برای تربیت و آموزش افراد این ارگان بود افزون بر نیروهای تازه استخدام شده که میبایست دوره آموزشی را بگذرانند، نیروهای قدیمی نیز موظف به دیدن دورههایی در این آموزشگاهها شدند. در این آموزشگاهها که به «مدرسه آسپیرانی» موسوم بود افراد پلیس را در رشتههای آگاهی و کشف جرایم و کارآگاهی، تعقیب مجرمین سیاسی تعلیم میدادند.
تقسیم تهران به ۱۰ منطقه و ایجاد کلانتری در هر منطقه: وستداهل و همکارانش پس از اقدامات گفته شده تهران را به ۱۰ منطقه تقسیم نمودند و در هر منطقه یک کلانتری تأسیسی کردند. کلانتری و یا به قول سوئدیها «کمیساری»های ۱۰ گانه در این مناطق عبارت بودند از: ۱ـ ارگ، ۲ـ دولت، ۳ـ حسنآباد، ۴ـ سنگلج، ۵ـ قناتآباد، ۶ـ مهدیه، ۷ـ قاجاریه، ۸ـ بازار ۹ـ عودلاجان ۱۰ـ شهر نو
آخرین رئیس شهربانی در دوران سلطنت رضاشاه، پاسیار مختار بود که ضمن انجام وظیفه در شهربانی به درجه سرتیپی (سرپاسی) نیز ترفیع یافت و با وقوع حوادث شهریور 1320 ش، تهران را ترک کرد و سرهنگ اعتماد مقدم شهربانی را در غیاب او اداره کرد. سرپاس مختار، پس از مراجعت از خارج، ریاست شهربانی را به عهده گرفت و در 25 شهریور 1320 به کلی از کار برکنار شد.
در ابتدای دورهء سلطنت محمدرضا پهلوی و رفع دلهرهء مردم از تشکیلات مخوف نظمیه رضاشاهی، تا اندازهای سلطهء شاه بر این تشکیلات کم شد، ولی مدتی بعد از آن و با محکم شدن پایههای قدرت شاه جدید، هدایت تشکیلات شهربانی دوباره در اختیار دربار قرار گرفت و این خود یکی از اختلافات دولت دکتر محمد مصدق با دربار بود. مصدق پس از مدتی تقاضای در اختیار گرفتن وزارت جنگ را به شاه داد. عدم قبول تقاضای مصدق منجر به استعفای نخستوزیر و به دنبال آن قیام مردمی 30 تیر ماه 1331 شد و در نهایت شاه مجبور شد وزارت جنگ را به مصدق بسپارد. اما از آنجا که نیروهای نظامی کشور از گذشته در ارتباط نزدیک و تنگاتنگ با دربار بودند در مدتی که مصدق ادارهء این وزارت را برعهده داشت به ظاهر از وی، و در واقع از دستورات دربار و شخص شاه تبعیت میکردند.
پس از سرنگونی دولت مصدق با کودتای امریکایی 28 مرداد، تشکیلات انتظامی کشور به طور مطلق در اختیار شخص شاه و در تبعیت کامل از وی قرار گرفت، تا حدی که حتی سپهبد مبصر که از مهرههای نزدیک و مورد اعتماد شاه بود به علت مقابله با اعمال خلاف عفتی که در محلی به نام کی کلاب ـ که متعلق به اشرف پهلوی بود ـ انجام میشد، از ریاست شهربانی کل کشور عزل شد
پس از پیروزی انقلاب در سال 1357، کمیتههای انقلاب تشکیل و در کنار شهربانی و ژاندارمری، آغاز به کار کرد اما موازیکاری این نهادها در نهایت مسئولان را بر آن داشت تا سه سازمان مذکور را با یکدیگر ادغام کنند. حاصل این ادغام نهادی جدید با عنوان نیروی انتظامی بود که اکنون با نام اختصاری «ناجا» معرف پلیس ایران است.(2)
مستند تنالگان : نظمیه
تاریخچه : تاسیس: ۱۲۵۰
تاریخچه : ۱۲۵۰-۱۲۲۶: سازمان خفیه
تاریخچه : ۱۲۵۷-۱۲۵۶: اداره جلیله پلیس دارالخلافه و احتسابیه
تاریخچه : ۱۲۸۸-۱۲۵۷: وزارت نظمیه
تاریخچه : ۱۳۰۲-۱۲۸۸: اداره کل نظمیه
تاریخچه : ۱۳۵۲-۱۳۰۲: شهربانی کل کشور
تاریخچه : ۱۳۵۷-۱۳۵۲: شهربانی کشور
تاریخچه : ۱۳۷۰-۱۳۵۷: شهربانی جمهوری اسلامی ایران
تاریخچه : -۱۳۷۰ : نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران
نیز نگاه کنید به : : سازمان خفیه
نیز نگاه کنید به : : اداره جلیله پلیس دارالخلافه و احتسابیه
نیز نگاه کنید به : : وزارت نظمیه
نیز نگاه کنید به : : اداره کل نظمیه
نیز نگاه کنید به : : شهربانی کل کشور
نیز نگاه کنید به : : شهربانی کشور
نیز نگاه کنید به : : شهربانی جمهوری اسلامی ایران
نیز نگاه کنید به : : نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران
شناسگر رکورد : 1123950
منابع :
1- https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C
2- https://www.beytoote.com/art/negah-gozashte/police3-born.html
3- http://www.iichs.ir/Picture-3597/%D9%86%D8%B8%D9%85%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1/?id=3597
4- http://tarikhirani.ir/fa/events/3/EventsDetail/209
نظمیه چگونه متولد شد؟
زمانی که آقامحمدخان قاجار، تهران را دار الخلافه سرزمین ایران قرار داد قاسم خان دولو (قاجار) را با صد تفنگچی به کوتوالی (قلعه بانی) حکومت تهران گماشت.
در واقع قاسم خان دولو را نخستین رییس شهربانی تهران می دانند. در آن دوره انتظامات داخل تهران به عهده قراولخانه بود و قراولان عده ای از سربازان قشون بودند که زیرنظر مستقیم کلانتر انجام وظیفه می کردند. کلانتر از نظر موقعیت اجتماعی یک مقام کشوری محسوب می شد و به افرادی که زیر نظر کلانتر شهر یا کدخدایان محلات به کار اشتغال داشتند عناوین عسس (نگهبان)، شحنه (پاسبان شهر) و داروغه (حاکم نظامی) اطلاق می شد
آنچه امروزه پاسگاه یا کلانتری نامیده می شود در آن دوران با عنوان داروغه خانه مورد اشاره قرار می گرفت. میرشب، نیز یکی دیگر از مقامات کشوری بود که برای خود شأن و مقامی داشت به این ترتیب که وقتی کسی حق قانونی رفت و آمد در شهر را نداشت وظیفه میرشب حکم می کرد از طریق مامورانش افرادی را که بی دلیل در شهر تردد داشتند، دستگیر و بازجویی کنند.(2)
تأسیس اداره نظمیه كه آن را اداره نظمیه و امنیه و احتسابیه شهر «دارالخلافه» نام گذاردند در ربیع الثانی سال 1296 (122سال پیش)صورت گرفت و چهارصد پلیس پیاده و شصت پلیس سوار استخدام شدند و خانه یی در خیابان چراغ گاز (امیركبیر) اجاره شد تا تشكیلات اداره پلیس تهران در آن مستقر شود.(3)
در دوره ناصرالدین شاه اداره محابس و زندانهای کشور هم (به ویژه در پایتخت) در اختیار نظمیه قرار گرفت. شعبات و دوایر نظمیه، به تدریج علاوه بر تهران در برخی شهرهای مهم کشور نیز تشکیل شد که در مقیاسی کوچکتر همان وظایف نظمیه پایتخت را عهدهدار بودند. زندانهای عصر قاجار وضع اسفباری داشت و از نظر بهداشتی و نیز تغذیه دارای حداقل امکانات بود. دو نوع زندان در دوران ناصرالدین شاه و پس از آن قابل شناسایی است. قسم اول مختص زندانیان عادی بود که تحت عنوان انبار شناخته میشد و دیگری زندان قلعه بود که به مخالفان و محکومان سیاسی اختصاص داشت. ضمن اینکه متهمان سیاسی تا تعیین نهایی میزان مجازات، عمدتاً در منازل حکام محلی و متنفذان و غیره نگهداری میشدند.(3)
رئیسان نظمیه و شهربانی دوران قاجار(1)
کنت آنتوان دومونت فُرت
سید عبدالله خان انتظامالسلطنه
میرزا ابوتراب خان خواجهنوری (نظمالدوله)
میرزا عیسی خان وزیر
محمدکریم خان مختارالسلطنه (نیرالسلطنه، منظمالسلطنه، سردار منصور)
محمدابراهیم خان معاونالدوله
محمدعلی سردار افخم (آقابالاخان، معین نظام، وکیلالدوله)
فتحالله سعیدالسلطنه
اعظمالسلطنه
معتضد دیوان
عبدالحسین خان سالارالملک گروسی (سردار سالارالملک گروسی)
رضا بالا
یپرم خان ارمنی
مظفر اعلم (سالار مظفر، سردار انتصار)
سردار نظام (سردار شوکت)
قاسم پوروالی (قاسم والی یا سردار همایون)
کلنل یوهان کارل گوستاف وستداهل (Johan Carl Gustaf Westdahl)
امیرلشکر محمود انصاری (امیر اقتدار)
امیرکبیر و استقرار نظم در تهران
سابقه ایجاد تشکیلات نظمیه به شکل نوین (شهربانی) جهت تامین و حفظ امنیت، به اوایل دوره ناصری باز می گردد. نخستین صدراعظم ناصرالدین شاه میرزا تقی خان امیرکبیر چون به ارزش و اهمیت امنیت واقف بود قدم اول را در راه ایجاد و حفظ شهرها و راهها برداشت. نخستین اقدامش تاسیس “سازمان خفیه” بود.(3)
وی هنگام کار در سفارت امپراتوری عثمانی با ادارات دولتی و نحوه عملکردشان آشنا شده بود و زمانی که به صدارت رسید برای ایجاد نظم و تامین امنیت جانی و مالی در تهران دستور داد 40 قراولخانه در نقاط مختلف دارالخلافه دایر شود. وی همچنین برای هر قراولخانه، 12 نگهبان تعیین کرد. اما پس از وی با روی کار آمدن میرزاآقاخان نوری به دلیل طرز فکر ارتجاعی اش هیچ قدمی برای تامین امنیت مردم تهران برنداشت؛ بلکه همه کارهای امیرکبیر را نیز لوث نشان داد، اما با به قدرت رسیدن میرزاحسین سپهسالار (مشیرالدوله) دوباره اصلاحات مربوط به استقرار نظم از نو شروع شد.
وی برای نخستین بار کلمه نظمیه را به کار گرفت و اداره نظمیه را تشکیل داد و محمدعلی خان را که از محصلان دارالفنون و از فرنگ برگشته بود به ریاست نظمیه تهران گماشت، اما هیچ یک از ماموران و مردم اسم اداره نظمیه را نپذیرفتند و آن را اداره می خواندند و در کل کلمه اداره در اذهان مردم از نظمیه شروع و شناخته شد.(2)
ایجاد اداره پلیس
ناصرالدین شاه قاجار در سفرهایی كه به اروپا كرد تصمیم گرفت در ایران دست به اصلاحاتی بزند از جمله این موارد اندك، تأسیس نظمیه یا همان شهربانی به سبك اروپایی بود. ناصرالدین شاه در سفر دوم خود به اروپا و مشاهدة قوای پلیس و نظم و انضباطی كه در شهرهای اروپا برقرار كرده بود تصمیم گرفت در ایران نیز چنین تشكیلاتی را به وجود آورد.
از این رو از دولت اتریش برای بنیان نهادن اداره پلیس تهران، به شكل نوین و اروپایی درخواست كمك كرد. در پی این درخواست دولت اتریش هم پس از مدتی مطالعه یك نجیبزاده ایتالیایی را كه در امور پلیس دارای اطلاعاتی بود، به ناصرالدین شاه معرفی نمود.
«كنت آنتوان دمونت فورت» پس از ورود به تهران به بررسی وضع شهر پرداخت و ضمن گزارشی به ناصرالدین شاه اعلام كرد كه با چهارصد پلیس پیاده و شصت پلیس سوار میتواند امنیت شهر تهران را به نحو رضایت بخشی تأمین نماید. شاه با درخواست وی موافقت كرد...
پس از تدارك مقدمات كار روز 16 ذیقعده 1295 ق، نخستین تابلو نظمیه تهران نصب گردید. در تابلو،عبارت «اداره جلیله پلیس دارالخلافه و احتسابیه» نقش شده بود. ناصرالدین شاه در روز افتتاح اداره پلیس دارالخلافه شركت نمود و گشایش اداره پلیس و احتسابیه» رسمیت یافت و از همان روز مردم با واژه پلیس آشنا شدند و دیری نپائید كه كنت به لقب «نظمالممالك» ملقب و به منصب امیرتومانی (سرلشكری) مفتخر و به اخذ نشان و حمایل آن، ممتاز گردید. از نوشته تابلو چنین بر میآید كه تكالیف شهربانی و شهرداری در یك واحد تمركز داشته و كنت در بدایت كار هم رئیس پلیس یعنی شهربانی وهم رئیس احتسابیه یعنی شهردار تهران بوده است.
در سال 1296 ق كنت نظامنامهای را كه به كتابچه «قانون كنت» معروف شد، به شاه ارائه كرد. با تصویب این نظامنامه، دیری نگذشت كه اداره جلیله پلیس داراخلاقه و احتسابیه به «وزارت نظمیه» تبدیل گردید و صورت و قیافه تازهتری به خود گرفت و دارای دوایر و تشكیلات ثابتی گردید.
در آن زمان حقوق و مزایای نیروهای شهربانی كه گاه پرداخت آن ماهها به تعویق میافتاد ـ برای افسران جزء از ماهانه پنج تومان تجاوز نمیكرد و به افراد پلیس هم مقرری ماهیانه خیلی ناچیزی (پنج تا بیست قران) داده میشد.خیلی وقتها، پاسبانها و مأمورین رسمی انتظامی به جای انجام وظایف پلیسی، در دكان های قصابی و عطاری خود مشول كار بودند.
در دوران مشروطه، ریاست نظمیه را آقا بالاخان سردار (سردار افخم) عهده دار شد. بعد از سقوط تهران توسط آزادی خواهان یپرم خان ارمنی ریاست نظمیه شهر را برعهده گرفت تا سرانجام كه در سال 1291 ه.ش مستشاران سوئدی(وستداهل) بر سر كار آمدند، آنها نخستین مدرسه پلیس را در كنار ساختمان پلیس در میدان توپخانه دایر كردند اما در سال 1302 ه.ش به فرمان رضاخان به خدمت سوئدی ها در ایران پایان داده شد و سرهنگ محمد درگاهی، رییس نظمیه تهران و رییس كل تشكیلات نظمیه ایران شد و دو سال بعد، پهلوی اول، 10 پلیس را برای آموزش به خارج از كشور فرستاد.
برای اولین بار نظمیه از تهران به دیگر شهرها گسترش پیدا کرد و بدین ترتیب شهرهای قزوین، رشت، مشهد و تبریز نیز صاحب ادارات نظمیه شدند. اقدامات دیگر در نظمیه :
ایجاد آموزشگاه پلیس: دومین اقدام وستداهل به عنوان رئیس نظمیه و همکارانش پس از پاکسازی، تأسیس دو آموزشگاه برای تربیت و آموزش افراد این ارگان بود افزون بر نیروهای تازه استخدام شده که میبایست دوره آموزشی را بگذرانند، نیروهای قدیمی نیز موظف به دیدن دورههایی در این آموزشگاهها شدند. در این آموزشگاهها که به «مدرسه آسپیرانی» موسوم بود افراد پلیس را در رشتههای آگاهی و کشف جرایم و کارآگاهی، تعقیب مجرمین سیاسی تعلیم میدادند.
تقسیم تهران به ۱۰ منطقه و ایجاد کلانتری در هر منطقه: وستداهل و همکارانش پس از اقدامات گفته شده تهران را به ۱۰ منطقه تقسیم نمودند و در هر منطقه یک کلانتری تأسیسی کردند. کلانتری و یا به قول سوئدیها «کمیساری»های ۱۰ گانه در این مناطق عبارت بودند از: ۱ـ ارگ، ۲ـ دولت، ۳ـ حسنآباد، ۴ـ سنگلج، ۵ـ قناتآباد، ۶ـ مهدیه، ۷ـ قاجاریه، ۸ـ بازار ۹ـ عودلاجان ۱۰ـ شهر نو
آخرین رئیس شهربانی در دوران سلطنت رضاشاه، پاسیار مختار بود که ضمن انجام وظیفه در شهربانی به درجه سرتیپی (سرپاسی) نیز ترفیع یافت و با وقوع حوادث شهریور 1320 ش، تهران را ترک کرد و سرهنگ اعتماد مقدم شهربانی را در غیاب او اداره کرد. سرپاس مختار، پس از مراجعت از خارج، ریاست شهربانی را به عهده گرفت و در 25 شهریور 1320 به کلی از کار برکنار شد.
در ابتدای دورهء سلطنت محمدرضا پهلوی و رفع دلهرهء مردم از تشکیلات مخوف نظمیه رضاشاهی، تا اندازهای سلطهء شاه بر این تشکیلات کم شد، ولی مدتی بعد از آن و با محکم شدن پایههای قدرت شاه جدید، هدایت تشکیلات شهربانی دوباره در اختیار دربار قرار گرفت و این خود یکی از اختلافات دولت دکتر محمد مصدق با دربار بود. مصدق پس از مدتی تقاضای در اختیار گرفتن وزارت جنگ را به شاه داد. عدم قبول تقاضای مصدق منجر به استعفای نخستوزیر و به دنبال آن قیام مردمی 30 تیر ماه 1331 شد و در نهایت شاه مجبور شد وزارت جنگ را به مصدق بسپارد. اما از آنجا که نیروهای نظامی کشور از گذشته در ارتباط نزدیک و تنگاتنگ با دربار بودند در مدتی که مصدق ادارهء این وزارت را برعهده داشت به ظاهر از وی، و در واقع از دستورات دربار و شخص شاه تبعیت میکردند.
پس از سرنگونی دولت مصدق با کودتای امریکایی 28 مرداد، تشکیلات انتظامی کشور به طور مطلق در اختیار شخص شاه و در تبعیت کامل از وی قرار گرفت، تا حدی که حتی سپهبد مبصر که از مهرههای نزدیک و مورد اعتماد شاه بود به علت مقابله با اعمال خلاف عفتی که در محلی به نام کی کلاب ـ که متعلق به اشرف پهلوی بود ـ انجام میشد، از ریاست شهربانی کل کشور عزل شد
پس از پیروزی انقلاب در سال 1357، کمیتههای انقلاب تشکیل و در کنار شهربانی و ژاندارمری، آغاز به کار کرد اما موازیکاری این نهادها در نهایت مسئولان را بر آن داشت تا سه سازمان مذکور را با یکدیگر ادغام کنند. حاصل این ادغام نهادی جدید با عنوان نیروی انتظامی بود که اکنون با نام اختصاری «ناجا» معرف پلیس ایران است.(2)
مستند تنالگان : نظمیه
تاریخچه : تاسیس: ۱۲۵۰
تاریخچه : ۱۲۵۰-۱۲۲۶: سازمان خفیه
تاریخچه : ۱۲۵۷-۱۲۵۶: اداره جلیله پلیس دارالخلافه و احتسابیه
تاریخچه : ۱۲۸۸-۱۲۵۷: وزارت نظمیه
تاریخچه : ۱۳۰۲-۱۲۸۸: اداره کل نظمیه
تاریخچه : ۱۳۵۲-۱۳۰۲: شهربانی کل کشور
تاریخچه : ۱۳۵۷-۱۳۵۲: شهربانی کشور
تاریخچه : ۱۳۷۰-۱۳۵۷: شهربانی جمهوری اسلامی ایران
تاریخچه : -۱۳۷۰ : نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران
نیز نگاه کنید به : : سازمان خفیه
نیز نگاه کنید به : : اداره جلیله پلیس دارالخلافه و احتسابیه
نیز نگاه کنید به : : وزارت نظمیه
نیز نگاه کنید به : : اداره کل نظمیه
نیز نگاه کنید به : : شهربانی کل کشور
نیز نگاه کنید به : : شهربانی کشور
نیز نگاه کنید به : : شهربانی جمهوری اسلامی ایران
نیز نگاه کنید به : : نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران
شناسگر رکورد : 1123950
منابع :
1- https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C
2- https://www.beytoote.com/art/negah-gozashte/police3-born.html
3- http://www.iichs.ir/Picture-3597/%D9%86%D8%B8%D9%85%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1/?id=3597
4- http://tarikhirani.ir/fa/events/3/EventsDetail/209
- http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&classType=2&id=742899&pageStatus=0